Pred luckastim i ciničnim doktorom, koji tvrdi da je svako danas lud dok mu se ne dokaže suprotno, smjenjuje se niz živopisnih "pacijenata": zbunjeni novinar, zaplašeni udovac, poljuljani poslovni čovjek, umišljeni naučnik, samozvani general i nasilna, arogantna žena srednjih godina. Po oprobanom i uspješnom Hadžićevom komediografskom receptu, upravo ti slučajni susreti u psihijatrijskoj čekaonici tako "teških slučajeva" rađaju nove i još "luđe" zaplete...
Linkovi
Komentar
Neuspjela farsična crna komedija scenarista i redatelja Fadila Hadžića prvi je film koji je svestran i iznimno plodan autor realizirao poslije 19 godina. Riječ je o predvidljivu, naglašeno teatralnu i sasvim konfuznu ostvarenju spora ritma, koje je osim promašenom simbolikom, slabom glumom i pretjerano doslovnim socijalno-kritičkim opservacijama opterećeno i trivijalnom tezom da su psihički bolesni ljudi među nama, a ne na psihijatriji. Film koncipiran kao kazališna predstava pretrpan je stereotipima iz nekadašnjih vodvilja, pa su među nezanimljivim i karikaturalnim likovima i zaboravljivi profesor koji mašta o Nobelovoj nagradi te čija se pokojna supruga reinkarnirala u mački, tajkun u potrazi za glasnogovornikom, radikal koji želi počiniti državni udar i slični pomaknuti, ali nimalo duhoviti pa čak i iritantni karakteri. Kroz njihove priče Hadžić se obračunava s njemu, čini se nerazumljivom konceptualnopm umjetnošću i Andyjem Warholom, citira Mussolinijeve misli o novinarstvu te ismijava spolnu nemoć i istospolnu seksualnu orijentaciju.
Izvor : Baza HR kinematografije
