Krajem 1927. godine javljaju se prvi znakovi ekonomske krize u staroj Jugoslaviji. U mnogim zagrebačkim fabrikama, otpuštaju radnike i smanjuju nadnice. Ulazak HSS-a u Narodnu skupštinu nije donio rješenje nacionalnog pitanja. Razbijena Komunistička partija Jugoslavije poslije Obznane 1920. godine zatrovana je unutrašnjim frakcijskim borbama. Početkom 1928. godine, na VIII. partijskoj konferenciji, na čelo Mjesnog komiteta KPJ Zagreba dolazi Josip Broz, metalski radnik i sindikalni funkcionar. On započinje borbu protiv frakcija, te zagrebačka partijska organizacija vrlo brzo pod njegovim rukovodstvom postaje predvodnik svih klasnih pokreta u Zagrebu te godine. Policija osjeća da je novi čovjek u partiji uzeo stvari u svoje ruke i pokušava ga na sve načine onemogućiti, pogotovu poslije organizirane proslave 1. Maja 1928. Policija Brozu namješta zasjedu, i uz pomoć provokatora uspijeva ga uhapsiti. Broz u zatvoru shvaća da se komunisti pred sudovima klasnog neprijatelja moraju ponašati drukčije, suprotno onome što nalaže Kominterna.