Sjećanje na žrtve kragujevačkog masakra, opisano kroz događaje, koji se odnose na grupu dječaka, uličnih čistača cipela. Njihova sudbina je utkana u atmosferu grada i okupacije, kada su pale prve nevine žrtve. Tada su hiljade radnika odbile da rade za okupatora, pa je cio grad izložen surovim represalijama, progonima, maltretiranjem nedužnih građana i ukidanjem redovnih sledovanja hrane. Djeca su se dovijala na različite načine, pa je dječak po imenu Mali Piljak, došao na ideju da sa svojom družinom organizuje pred kasarnom čišćenje cipela okupatorskim vojnicima i oficirima. To je bio način da mališani dođu do zarade. Ali u jednom okršaju sa partizanskim odredom na domak grada, gine više neprijateljskih vojnika. To izbezumljuje njihove starješine koji naređuju masovnu odmazdu i za svakog poginulog vojnika streljaju stotine građana. Tada u gradu nastaje atmosfera užasa i lova na ljude. Grupa malih čistača cipela odbija da očisti prljave nemačke čizme, i njih odvode na streljanje. Kragujevac je postao grad crnih zastava i crnih marama, a posmrtna zvona zvone, jer se drži opijelo za 8000 streljanih.