Kontroverzni režiser Jakov Sedlar filmom Sjećanje na Georgiju polučio je možda najosporavanije ostvarenje od niza svojih osporavanih uradaka. Film je sniman na videu i potom - uz financijsku pomoć Ministarstva kulture, što je izazvalo mali skandal među filmskom javnošću i ostavke članova Vijeća za film pri Ministarstvu kulture - prebaćen na 35mm filmsku vrpcu, a gotovo čitava radnja odvija se u stanu glavnog junaka, s tim da se prostor zbivanja širi dokumentarnim snimkama iz predstava glumca Borisa Miholjevića i balerine Almire Osmanović. Sedlar je u ovoj komornoj drami pokušavao problematizirati složenost i isprepletenost rodnih i spolnih uloga te seksualnih praksi, ali je po unisonom sudu nikad mu (ni najmanje) sklone kritike polučio posve diletantski uradak, kojem se posebno prigovaralo i to što su 'kompromitirani' sporedni likovi nazvani imenima odnosno prezimenima stvarnih filmskih kritičara i književnika, Sedlarovih ljutih protivnika na kulturnoj sceni Hrvatske.

Izvor : portal "Baza HR kinematografije"