Usamljeni kompozitor izvršava samoubistvo pred kamerom svog računara. Privučeni zvukom pucnja u stan dolaze njegove komšije, koji provode vrijeme u stanu, čekajući da stignu hitna pomoć i policija. Sve vrijeme ih snima web kamera, a da oni toga nisu ni svjesni. Dok čekaju, prekraćuju vrijeme tako što piju, jedu i igraju šah. Evociraju uspomene na njega, sažaljevaju ga, dižu u nebesa njegovu muziku, iako sve vrijeme ne mogu da se sjete njegovog imena... Događaji poprimaju drugi ton nakon što shvate da je kamera na računaru uključena i da ih sve vreme snima...Polako otkrivamo ličnost pokojnika, kao i jednu širu, satiričnu sliku našeg društva...