Godine 2015. na pulskom festivalu nagrađena Zlatnom arenom za najbolju masku, humorna romantična drama scenarista i redatelja Daniela Kušana adaptacija je istoimena romana autorova oca Ivana Kušana, ujedno i treći nastavak planiranog četverodijelnog filmskog serijala. Opet je posrijedi statično, tromo i nerijetko traljavo režirano ostvarenje kojem nedostaje ambicioznosti, suvislije koncepcije i cjelovitije osmišljenosti, te koje pati od neuredne dramaturgije s pretjeranom uporabom elipsi. Uz zanemarivanje važnih detalja i prikazivanje onih nebitnih, nedostaci djela su nepostojanje izrazitije drame, gotovo isključivo uprizorenje dijaloških scena izmjenom planova i kontraplanova, nepostojanje drugih planova tj. zbivanja u pozadini, zanemarivanje likova odraslih koji su redom svedeni na karikature te redom vrlo slabe, tremom i ukočenošću obilježene glumačke interpretacije. Adolescente iz Kušanove proze glume pretjerano odrasli tinejdžeri, među zaljubljenim likovima nema nikakve „kemije“, a u prethodnom nastavku naznačen intrigantan motiv buđenja nesvjesne seksualnosti među protagonistima ovdje je sveden na platonske osjećaje i beskrvna deklamiranja o njima. Dramski bitne sekvence igranja nogometa nefilmične su i slabo režirane, a svojevrsnoj epistolarnoj formi romana u kojem Koko piscu sam piše o svojim zgodama doskočeno je na neodgovarajući način, dijelom kroz Kokovo prepričavanje zgoda prijatelju Zlatku, a dijelom kroz junakove fantazije i snove u kojima slijedi zagonetnu djevojku, zbog čega ni naznačena romantična katarza ni rasplet ne posjeduju potreban intenzitet.

Izvor : portal "Baza HR kinematografije"