Vojislav Nanović je bio srpski i jugoslovenski filmski reditelj.
Kad je imao pet godina, porodica se preselila u Beograd. U Beogradu je završio osnovnu školu i gimnaziju. Nakon Drugog svjetskog rata, položio je prijemni na Likovnoj akademiji, ali je završio u novinarskoj školi, poslije koje je radio u listu Politika. Od 1945. godine bio je šef prve redakcije Filmskih novosti.
Nakon kratkog vremena, preko posla redaktora filmskih žurnala, ulazi u filmsku industriju. Na početku je snimao uglavnom dokumentarne filmove. Nanovićev prvi igrani film je bio Besmrtna mladost, u kom je debitovao Rade Marković. Poslije toga je snimio Čudotvorni mač 1950. godine, jedan od retkih srpskih i jugoslovenskih filmova iz žanra fantastike, a koji je stekao kultni status. Dobio je priznanje za doprinos jugoslovenskoj kinematografiji „Plaketa Jugoslovenske kinoteke za zasluge” i nagrade USUF-a (Udruženje samostalnih umetnika fotografije Srbije) čiji je bio dugogodišnji predsjednik.
Sahranjen je u Aleji zaslužnih građana na Novom groblju u Beogradu.
