Vlatko Gilić je srpski režiser i scenarista. Njegov opus od dvanaest kratkih igranih i dokumentarnih filmova, nastalih u drugoj polovini šezdesetih i prvoj polovini sedamdesetih godina, smatra se jednim od najviših kreativnih dometa domaće kinematografije u domenu kratke umjetničke forme.
Diplomirao je na Arhitektonskom fakultetu u Beogradu. Filmom počinje da se bavi najpre kao scenograf, radeći scenografiju za filmove “Provereno min njet” (1965), “Tople godine” (1966), “Vuk sa Prokletija” (1967). odine 1975. snima igrani film „Kičma”, koji su američki producenti uvrstili među deset najboljih filmskih ostvarenja u svetu i predložili za nagradu “Oskar” u kategorijama za režiju, kameru i muziku. Poslednji, igrani film “Dani od snova” snimio je 1980. godine, kada se, zbog nemilosti tadašnje vlasti i neblagonaklone klime u domaćem kinematografskom okruženju, povukao i posvetio pedagoškoj karijeri kao profesor režije na novosadskoj Akademiji umetnosti, kao i na Fakultetu likovnih umetnosti na Cetinju.
Tri Gilićeva filma uvrštena su u kolekciju Galerije modernih umetnosti u Njujorku u depou koji odoleva eventualnoj nuklearnoj katastrofi, kao dio duhovne ostavštine čovječanstva za budućnost.
