Nikola Popović

Režija, Producent, Glumac,

Od 1926. bavi se u Beogradu glumom, 1927-31. glumu uči u Berlinu i igra u nekoliko filmova. Pod uticajem njemačkog avangardizma, bezuspješno pokušava da ih ostvari u Beogradu. Sa V. Starčićem osniva 1938. Umjetničko pozorište u Beogradu. Po oslobođenju Beograda 1944. kao komesar privremene uprave Narodnog pozorišta osposobljava bombardovanjem oštećenu zgradu i obnavlja glumački ansambl. Zatim kao jedan od rukovodilaca Filmske sekcije odjeljenja Vrhovnog štaba NOV, sudjeluje u stvaranju poslijeratne jugoslovenske kinematografije. Predaje na tečaju za filmske snimatelje, režira prvi filmski žurnal (1945) i srednjemetražni dokumentarac Beograd (1945) baziran na autentičnom arhivskom materijalu. Nakon toga napušta režiju i pojavljuje se u domaćim filmovima Bila sam jača (1953) G. Gavrina, Akcija (1960) J. Kavčića, Karolina Riječka (1961) V. Pogačića, Zemljaci (1963) Z. Randića i koprodukcijama Bijeli đavao (1959) R. Frede.

Glumio je u oko pedeset domaćih i koprodukcijskih filmova i ostvario niz zapaženih uloga.