Zdravko Randić je bio najpoznatiji pomoćnik reditelja, reditelj među pionirima jugoslovenskog filma. Najviše je bio angažovan kao pomoćnik režije, te se smatra najznačajnijim pomoćnikom režije u istoriji jugoslovenske kinematografije.
Studirao je na Filozofskom fakultetu u Zagrebu, pisao pozorišne i filmske kritike i bavio se pozorišnom režijom. Za film se opredjelio krajem četrdesetih godina kad je radio u dokumentarnoj i igranoj produkciji kao saradnik režije i postao vrhunski stručnjak u pripremi projekata za realizaciju.
Kao pomoćnik reditelja asistirao je tokom pedesetih godina pionirima jugoslovenskog filma Vladimiru Pogačiću, Soji Jovanović, Radošu Novakoviću i Jovanu Živanoviću. Tokom šezdesetih godina često je asistirao Fadilu Hadžiću, Živojinu Pavloviću, Vuku Babiću, Predragu Goluboviću. Omogućio je ulazak u kinematografiju krajem sedamdesetih godina tada mladim nadama poput Gorana Paskaljevića, Slobodana Šijana, a tokom osamdesetih godina Žarku Dragojeviću, Goranu Gajiću, a tokom devedesetih godina Srđanu Dragojeviću i Vladimiru Živkoviću.
Kao reditelj debitovao je 1956. godine filmom Cipelice na asfaltu.
Bio je autor više dokumentarnih filmova o značajnim ličnostima javnog života: Danilo Bata Stojković, Dušica Žegarac, Dragan Nikolić, Aleksandar Berček i o mnogim drugim glumcima.
