Dušan Radić je bio jugoslovenski i srpski kompozitor, profesor i redovni član SANU.
Rođen je u Somboru, gdje je završio osnovnu školu i dva razreda gimnazije. Istovremeno je pohađao i muzičku školu „Srpskog crkvenog pevačkog društva“. Preselio se u Beograd 1941. godine, te nastavio školovanje u Drugoj muškoj gimnaziji i u Muzičkoj školi „Stanković“. Muzičku akademiju u Beogradu upisao je 1946. godine, u klasi kompozicije Milenka Živkovića, koji mu je bio mentor do 1954. godine. Na usavršavanje u Pariz kod Darijusa Mijoa i Olivijea Mesijana otišao je 1957. godine, da bi postdiplomske studije okončao 1962. godine ponovo u klasi Milenka Živkovića.
Radić je kao slobodan umjetnik djelovao 25 godina (od 1954. do 1979), da bi 1979. godine bio izabran je za profesora kompozicije na Akademiji umetnosti u Novom Sadu, gdje se bavio pedagoškim radom do penzionisanja. Stručno se usavršavao u Parizu, Moskvi, Rimu, Rigi, Kijevu, Sankt Peterburgu, Pragu i Londonu. Bio je aktivan u muzičkom životu zemlje četiri i po decenije, između ostalog, kao član Udruženja kompozitora Srbije od 1949. godine. Dobitnik je više nagrada i priznanja (Nagrada Saveza kompozitora Jugoslavije 1954; Oktobarska nagrada grada Beograda 1959; nagrada Petar Konjović 1972. idr). Za dopisnog člana Srpske akademije nauka i umetnosti izabran je 1972. godine, a za redovnog 1983.
