Radoš Novaković je bio je jugoslovenski i srpski reditelj i scenarista. Diplomirao je 1938. godine na Pravnom fakultetu u Beogradu, a 1941. Apsolvirao je na odsjeku za pozorište pri Muzičkoj akademiji u Beogradu.
Kao vrstan intelektualac i poliglota, preveo je mnoge drame. Pisac je mnogih eseja iz oblasti teorije filma kao i jedinstvene knjige „Istorija filma”, jer je to bila prva knjiga te vrste pisane na srpskom jeziku.
Od 1961. god. se bavio pedagoškim radom kao profesor filmske režije na Akademiji za pozorište, fim, radio i televiziju u Beogradu (sadašnjem Fakultetu dramskih umetnosti), na kojoj je bo je dekan i rektor.
Pored Bojan Stupice, bio je prvi rukovodilac pozorišta Atelje 212.
Tokom svoje rediteljske karijere, od 1945. do 1968. godine, Radoš Novaković je realizovao devet dokumentarnih filmova i filmskih reportaža i nekoliko igranih filmova. Pored toga je kao koscenarista potpisao i scenario za tri igrana filma.
