Vjekoslav Vjeko Afrić je jugoslovenski i hrvatski dramski i filmski glumac, reditelj, scenarista i dramski pisac.
Osnovnu školu završio je na Hvaru, a gimnaziju u Splitu (1916–1924). Godine 1924, upisao se na Državnu glumačku školu u Zagrebu i za školovanja igrao manje uloge u pozorištu „Drama“.Afrić je bio jedan od začetnika kinematografije u FNRJ u republikama gde je nije nikad bilo i jedan od pionira nove, socijalističke kinematografije.
Prema sopstvenom scenariju, režirao je prvi poslijeratni dugometražni igrani film u FNRJ, antologijsku Slavicu (1947) priču o požrtvovnosti i pogibiji mlade partizanke. Nakon toga snimio je film Barba Žvane (1949) o hrabrom istarskom starcu-rodoljubu, koji pomaže partizanima. Njegov treći film Hoja! Lero! iz 1952, priču iz daleke slovenske prošlosti, kritika nije dobro ocenila, te je nakon toga Afrić napustio rad na filmu.
Sahranjen je u Aleji zaslužnih građana na Novom groblju u Beogradu.
