Izvrsna psihološka ratna drama Crnci godine 2009. na pulskom festivalu ovjenčana je Zlatnim arenama za režiju i nagrađena za najbolju sporednu mušku ulogu (Nikša Butijer), te posebnom Zlatnom arenom za ton, a sljedeće godine na Motovun Film Festivalu ovjenčana je nagradom Bauer za najbolji film regije. Kao scenaristi i redatelji zajednički tu dramu potpisuju Zvonimir Jurić i Goran Dević, a u vrijeme premijere proglašavana je "najboljim hrvatskim ratnim filmom" i "prvim domaćim ratnim filmom oslobođenim ideologije". Hrvatski je to kandidat za Oscara 2011. godine, djelo provokativno i s jasnim asocijacijama na stvarne mračne epizode iz Domovinskog rata. Posrijedi je promišljeno, zaokruženo, zrelo i artistički mahom superiorno ostvarenje koje odlikuje i vrlo sugestivan dokumentaristički prosede, kao i naglašena metaforička dimenzija o univerzalnim ljudskim stanjima pojedinaca zatečenih u ekstremnim situacijama. Naglašeni realistički okvir i sugerirani dokumentarizam autori ostvaruju domišljatom režijom i korištenjem velikog broja stilsko-izražajnih sredstava, od vrlo atmosferične, isprane i na određeni način "prljave" fotografije te dinamične i sugestivne kamere iz ruke Branka Linte, kojoj ponekad kao da namjerno izmiču zbivanja, preko efektnih kombinacija krupnih, blizih i srednjih planova s uporabom prirodnog svjetla i škrto osvijetljenim, neurednim i dotrajalim interijerima, do detalja da neki protagonisti, konkretno Ivo i Franjo, nose imena glumaca koji ih utjelovljuju, odnosno Ive Gregurevića i Franje Dijaka. Autori gradiraju nelagodu prouzrokovanu nelinearnom dramskom strukturom, s njom povezanim gledateljskim očekivanjima i doziranim upotpunjavanjem slike mjesta ratnog zločina i okolnosti njegova počinjenja. Takvom nepristranim i u određenoj mjeri "suhim" registriranjem zbivanja i tjeskobnih psihičkih stanja protagonista Jurić i Dević postižu gotovo maksimalne rezultate.

Izvor : portal "Baza HR kinematografije"