Sa ocem Pericom, majkom Ljiljanom i bratom Mladenom je osam godina živjela u Lusaki, glavnom gradu Zambije, gdje je njen otac radio kao industrijski inženjer. Godine 1972. vratili su se u Jugoslaviju, tačnije u Beograd, gdje je Mirjana, uporedo sa osnovnom školom, učila da glumi u Dramskoj radio grupi Bate Miladinovića i Mike Aleksića. Tu se rodila ljubav prema sedmoj umjetnosti, pozorištu i filmu, a odatle potiču i njene prve uloge koje je dobila još kao dijete.
S obzirom na veliko iskustvo koje je stekla glumeći u filmovima „Velika trka“, „Tesna koža“ te serijama „Kamiondžije“ i „Sivi dom“, nije imala problem da 1984. godine upiše glumu na Fakultetu dramskih umetnosti u Beogradu.
U prvu klasu profesora Vladimira Jevtovića tada su primljeni Vesna Trivalić, Srđan Žika Todorović, Dragan Bjelogrlić, Milorad Mandić Manda, Dragan Petković, Darko Tomović, Duda Stojanović, Slobodan Boda Ninković, Vesna Stanojević, Branka Puljić i Tatjana Venčelovski. Ovu ekipu, tada mladih glumaca Jevtović je kasnije nazvao „turbo klasom“.
Na velikom platnu se prvi put pojavila 1979. godine u filmu „Poslednja trka“. Još kao djevojčica igrala je u komedijama „Tesna koža“ i „Kamiondžije“. Filmsku publiku oduševila je 1988. godine ulogom u filmu „Zaboravljeni“ koja joj je donjela Nagradu „Zlatna arena“ za sporednu ulogu na Filmskom festivalu u Puli, te Nagradu „Carica Teodora“ na Festivalu u Nišu.
