Hajrudin Šiba Krvavac je bio jugoslavenski i bosanskohercegovački filmski režiser, poznat po režiranju filmova partizanske tematike tokom 1960-ih i 70-ih. Njegovi filmovi su emotivni ratni spektakli, koji promovišu prijateljstvo i herojstvo.
Njegov dar za precizno pričanje filmske priče je bio vidljiv već u njegovim ranim dokumentarnim filmovima, što je postalo osnovna crta kasnijih dugometražnih filmova koje je režirao. Svi njegovi filmovi su akcioni i imaju temu iz Drugog svjetskog rata. Na njegovu filmsku naraciju utjecali su crtani stripovi i američki akcioni filmovi, naročito vesterni, koja je ispunjena kombinacijom filmske akcije i emocija, ličnih drama i epskih tragedija, idealizovanih heroja i psiholoških ispitivanja, ponekad sa dozom humora. Zbog svog filmskog stila, Krvavac je ponekad uspoređivan sa Howardom Hawksom.
Prvi film koji je snimio bila je trilogija pod nazivom "Vrtlog." Snimljena je 1964. godine, u okviru koje je i priča "Otac" u kojoj se govori o ocu kojem Nijemci dopuštaju da odabere jednog od dvojice sinova i da se tako spasi od strijeljanja. Njegovi filmovi predstavljaju nastavak modernog filmskog izraza u estetskom i umjetničkom segmentu, zbog čega predstavljaju kulturno blago Bosne i Hercegovine.
Hajrudin Krvavac je inače sa 16 godina pristupio Narodnooslobodilačkoj borbi. Jedno vrijeme bio je i kurir Vladimiru Periću Valteru. Trideset godina kasnije godina kasnije snimio je film Valter brani Sarajevo, nadahnut likom partizanskog obavještajca. Tokom ranih 1950-ih bio je zatvoren na Golom otoku, na kojem je bio zatvor namijenjen političkim zatvorenicima nakon razlaza između Tita i Staljina i potonjeg perioda Informbiroa. Nikada nije govorio o tome.
Snimio je oko četrdeset uradaka, dokumentarnih filmova, tv-serija, kratkih i dugometražnih filmova. Također, napisao je i preko dvadeset filmskih scenarija. Hajrudin Šiba Krvavac premiuo je 11. jula 1992. godine u opkoljenom Sarajevu.
