Dvoje mladih, inače učenika srednje reformisane škole, različitog socijalnog porijekla, nemaju više nikakvu potporu u svijetu svojih roditelja i nastavnika. Jedinu podršku nalaze u drugovima iz razreda, od kojih je jedan najbolji sportista a drugi dobrodušan, nesnalažljiv momak. Ono što ih razlikuje od drugih je što, iako su apsolutni autsajderi, svoj položaj prihvataju kao prirodno stanje. Ono što bi se svuda tretiralo kao nesreća oni doživljavaju kao dobitak, jer smatraju da tek izgubivši sve, pripadnik njihovog pokolenja može da dobije ono najviše: otpusnicu iz duhovnog svijeta one Jugoslavije koju su stvorili stariji.