Milo Miranović je bio jugoslovenski i srpski glumac.
Završio je akademiju za pozorište, film, radio i televiziju. Studirao sa Tatićem, Gutovićem, Bekjarevim, Đurđijom Cvetić, a prvi put se na platnu pojavio 1965.
Bio je član je Jugoslovenskog dramskog pozorišta od 1967. godine.
Živio je preko puta britanske ambasade u Beogradu i ekipa iz pošte mu je objasnila kako se nalazi tačno na čvoru gdje je nemoguće sprovesti žice i kablove za telefon. Više puta se požalio da mu je ovo upropastilo karijeru, jer su ga reditelji često imali u glavi za jake uloge u Jugoslovenskom dramskom pozorištu, međutim da su bili obeshrabreni činjenicom da ne mogu da ga dobiju kad žele u vezi sa zakazivanjem proba i ostalo, pa su odustajali. Tek je mnogo godina nakon početka stanovanja dobio telefon, ali nikad objašnjenje zašto je odjednom to bilo moguće kad toliko vremena nije.
Uglavnom je kombinovao crnogorsku stamenost i poetičnost u svojim ulogama, a sa radošću i lakoćom je ulazio u nove likove, a opet je bio poznat kao veoma staložen čovjek. Prilično raznovrstan u svojim izvedbama, nekad grub, nekad smotan, nekad ozbiljan, nekad neozbiljan, sve mu je polazilo za rukom i uvek se vidjelo da može i više da postigne od statusa epizodiste, ali barem pred kamerama to nije uradio...Glumio je u mnogim dugometražnm i kratkometražnim filmovima, TV serijama i dramama.
