Stevo Žigon

Scenario, Režija, Glumac,

Stevo Žigon bio je srpski i jugoslovenski filmski i pozorišni glumac i režiser slovenačkog etničkog porijekla.

Njegovi roditelji su se nakon dolaska Musolinija i fašista na vlast 1922. godine, iselili iz Italije u Ljubljanu, gdje je Stevo od 1937. godine pohađao gimnaziju, a 1945. godine maturirao. Februara 1942. godine postao je član SKOJ-a. Kao mlad čovjek, dvije godine je proveo u zloglasnom konc logoru Dahau, gdje je i naučio njemački jezik. Zbog znanja jezika i poznavanja mentaliteta vrlo često je kasnije igrao uloge ciničnih i hladnih njemačkih oficira.

Studirao glumu u Ljubljani i Lenjingradu. Diplomirao je 1952. u izvanrednoj klasi Akademije za pozorišnu umjetnost u Beogradu. Na Fakultetu dramskih umetnosti je bio jedan od prvih asistenata, prilikom njegovog osnivanja 1949. Prelomni trenuci njegove umjetničke karijere vezani su za Bojana Stupicu, koji je doprinio njegovom angažmanu na filmu i režiji. Tokom godina, sve manje glumi u Jugoslovenskom dramskom pozorištu i Ateljeu 212, a sve više se okreće režiji. Na filmu debituje 1950. dvjema malim ulogama. Kao svoje najbolje dvije uloge izdvaja onu novinara u filmu Oksigen (M. Klopčić, 1970) za koju je na festivalu u Puli nagrađen Zlatnom arenom, kao i onu u filmu Rondo (Z. Berković, 1966).

Posebnu popularnost stiče tumačeći lik zloglasnog majora Krigera u tv serijama Otpisani i Povratak otpisanih.

Supruga Jelena i ćerka Ivana su takođe poznate glumice.

Preminuo je 28. decembra 2005. godine u Beogradu. Sahranjen je u Aleji zaslužnih građana.